زیرآب در برج های خنک کننده

هنگامی که آب در یک برج خنک کن تبخیر می شود، بخار خالص آب به جریان هوا ملحق شده و ناخالصی ها و مواد معدنی، در مابقی آب موجود باقی می مانند. تداوم تبخیر طی انجام شدن سیکلهای متناوب موجب پوشانیده شدن سطوح انتقال حرارت و همین طور خوردگی و گاهاً پوسته پوسته شدن سطوح میشود. برای رفع این مشکل و نگاه داشتن میزان ذرات نامحلول در یک سطح مجاز، بخشی از آب موجود به بیرون از سیستم دورریز می شود تا به این ترتیب ذرات نامحلول به خارج دفع شوند، فرآیند مذکور بلودان یا زیرآب نامیده میشود. میزان بلودان موردنیاز، به طورکلی تابعی از نرخ تبخیر است. ارزیابی شدت تجمع ناخالصی ها در برج های خنک کننده با بهره گیری از پارامترهای که   (Cycles Of Concenteration)  یا COC  نامیده می شود ، صورت  می گیرد. این پارامتر به صورت نسبی از میزان ذرات جامد نامحلول از قبیل کلسیم کلرید ،منیزیم ودر جریان در گردش غلظت آن ها در جران تغذیه شده به برج خنک کن تعریف می شود .COC را می توان با بهره گیری از رابطه روبرو  نشان داد: 

( نرخ بلودان /نرخ تبخیر = COC ) که در رابطه ی مربوطه نرخ تبخیر و نرخ بلودان به صورت GPM  و L/s   ارائه می شود .  با بهره گیری از رابطه که گفته شد  در نظر داشتن یک COC معین می توان رابطه ای برای محاسبه ی نرخ بلودان لازم برای تأمین آن ارائه داد. 

 (coc-1)/ تبخیر:بلودان)          

عوامل تأثیرگذار بر میزان COC را علوه بر نرخ تبخیر ،می توان به کیفیت آب جبرانی ،برنامه ی تصفیه ی آب و مواد و مصالحی که در ساخت سیستم به کار رفته مربط دانست. معمولاً مقادیر COC در سیستم های گوناگون ۴ یا ۵ در نظر گرفته می شود.اما این مقدار می تواند در محدوده ی دیگری برای شرایطی که آب ورودی دارای کیفیت تصفیه ی پایینی است تا حدود ۳۰ برای شرایطی که آب جبرانی نرم باشد (مانند زمانی که از کندانس سیستم سرمایشی برای آب جبرانی استفاده شود)،تغییر می کند.